Parametry chemiczne gazów do badania przez spektrometr

Gazy

Gazy toksyczne:

Tlenek węgla (CO)Stężenie śmiertelne : 4000 ppm przy czasie przebywania mniej niż godzina.

Siarkowodór (H2S)Stężenie śmiertelne : 500 ppm - 2000 ppm przy czasie przebywania : najmniejsze stężenie 1h.-0,5h., najwyższe - śmierć w ciągu kilku minut.

Dwutlenek węgla (CO2)Stężenie śmiertelne to 8% masowych.

Amoniak (NH3)Max. stężenie bezpieczne : 25ppm - Amoniak jest palny (temperatura samozapłonu: 630 °C). Spala się żółtawym płomieniem na azot i wodę. Mieszaniny z powietrzem (15–28% obj. NH3) są wybuchowe. W stanie gazowym, powyżej 700 °C amoniak ma silne właściwości redukujące, co jest spowodowane jego dysocjacją termiczną z wydzieleniem wodoru. W niższych temperaturach jest stabilny chemicznie. Po dłuższym kontakcie z rtęcią, srebrem i halogenami wilgotny amoniak tworzy związki wybuchowe wrażliwe na uderzenia.

Cyjanowodór (HCN)Max. czas ekspozycji to 10 min. przy stężeniu 10 ppm. - nieorganiczny związek chemiczny zbudowany z wodoru, węgla i azotu, będący bezbarwną, lotną i silnie trującą cieczą o zapachu gorzkich migdałów (który może być jednak nie wyczuwalny przez niektóre osoby). Z wodą tworzy słaby kwas cyjanowodorowy (kwas pruski), którego sole noszą nazwę cyjanków

Dwutlenek siarki (SO2) - Dwutlenek siarki jest trujący dla zwierząt i szkodliwy dla roślin. Ma własności bakteriobójcze i pleśniobójcze. Jest produktem ubocznym spalania paliw kopalnych, przez co przyczynia się do zanieczyszczenia atmosfery (smog).

Ozon (O3) - Ozon jest gazem drażniącym, powoduje uszkodzenie błon biologicznych przez reakcje rodnikowe z ich składnikami. Po dostaniu się do komórek może hamować działanie enzymów komórkowych, wstrzymując oddychanie wewnątrzkomórkowe. Pierwszymi objawami podrażnienia ozonem (obserwowanym w stężeniach 0,2 mg/dm3) są kaszel, drapanie w gardle, senność i bóle głowy. W większych stężeniach może prowadzić do wzrostu ciśnienia tętniczego, przyspieszenia tętna i obrzęku płuc prowadzącego do zgonu (w stężeniach 9-20 mg/dm3). Najwyższe dopuszczalne stężenie ozonu w miejscu pracy wynosi 0,1 mg/dm3 (według PN–Z–04007–2:1994 NDS wynosi 0,15 mg/m3).

Chlor (Cl2) - Izotopy stabilne to 35Cl i 37Cl. Chlor jest żółtozielonym gazem około dwa i pół razy cięższym od powietrza, o nieprzyjemnym, duszącym zapachu, silnie trującym. Jest silnym utleniaczem, wybielaczem i środkiem dezynfekującym. Wchodzi w skład wielu powszechnie spotykanych soli oraz innych związków. Gazowy chlor działa drażniąco na układ oddechowy i błony śluzowe, może prowadzić do obrzęku płuc, a w dużych stężeniach do śmierci. W powietrzu jest wyczuwalny przy stężeniu 3,5 ppm, stężenie śmiertelnie niebezpieczne to ponad 800 ppm. Z powodu tych właściwości był stosowany jako broń chemiczna w czasie I wojny światowej. Wartość średnia ważona dopuszczalna w długim przedziale czasu (8 godzin na dzień) nie powinna przekroczyć 0,7 mg/m3; NDSCh wynosi 1,5 mg/m3.

Ciągłe wystawienie na działanie niskich stężeń chloru osłabia płuca i zwiększa podatność na inne choroby płuc.

Trujące gazy (trichlorek azotu) mogą się wydzielać przy kontakcie wybielaczy zawierających chlor z moczem, a także z amoniakiem lub innymi produktami czyszczącymi.

 

Związki azotu z tlenem - tlenek (NO) i dwutlenek azotu (NO2)

Chlorowodór (HCl) – nieorganiczny związek chemiczny, połączenie chloru i wodoru. Dobrze rozpuszcza się w wodzie, tworząc kwas solny (kwas chlorowodorowy) z wydzieleniem dużej ilości ciepła. (chyba można uzyskać odparowywując kwas solny)

 

Ppm - Sposoby zapisu bezwymiarowego stosunku dwóch wielkości – oznaczenia stosowane do zapisu bezwymiarowego stosunku dwóch liczb lub wartości liczbowych dwóch wielkości o takich samych jednostkach.

 

Skład smogu i typy:

Ze względu na miejsce i warunki powstawania oraz skład chemiczny możemy wyróżnić dwa rodzaje smogu:

Smog londyński, w skład którego wchodzą: tlenek siarki(IV), tlenki azotu, tlenki węgla, sadza oraz trudno opadające pyły. Występuje głównie w miesiącach od listopada do stycznia podczas inwersji temperatur w umiarkowanej strefie klimatycznej.

Smog typu Los Angeles (smog fotochemiczny, ozon troposferyczny) – powstaje przede wszystkim w miesiącach letnich, w strefach subtropikalnych. Skład: tlenki węgla, tlenki azotu i węglowodory. Związki te ulegają późniejszym reakcjom fotochemicznym, w wyniku których powstają: PAN (azotan nadtlenoacetylu), aldehydy oraz ozon.

Wchodzące w skład smogu szkodliwe związki chemiczne, pyły i znaczna wilgotność stanowią zagrożenie dla zdrowia, są bowiem czynnikami alergizującymi i mogą wywołać astmę oraz jej napady, a także powodować zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli, niewydolność oddechową lub paraliż układu krwionośnego. Smog powoduje także zmniejszenie masy urodzeniowej noworodka, zwiększa zapadalność na nowotwory oraz przewlekłą obturacyjną chorobę płuc (POChP), jak i zwiększa prawdopodobieństwo wystąpienia astmy u dzieci.



propozycja rękawa do badań ze starego akwarium



Stałe paliwo rakietowe jednorodne i niejednorodne, jest odmianą prochu nitroglicerynowego. Paliwa niejednorodne są mieszaniną drobnych cząsteczek utleniacza i substancji palnej. Utleniaczami są substancje nieorganiczne jak nadchlorany, chlorany, azotany (np. amonu, sodu, potasu). Jako substancje palne stosowane są smoły organiczne, kauczuk naturalny lub syntetyczny, polimery winylowe oraz nitroceluloza. Substancja palna jest elastyczną masą wiążącą sproszkowany utleniacz, więc spełnia funkcję lepiszcza. Gęstość stosowanych paliw zawiera się w granicach 1,5–1,8 g/cm³, ciepło spalania jest rzędu 1000 kcal/kg, impuls jednostkowy 180–250 s, szybkość spalania rzędu kilku cm/s, temperatura spalania 2000–4000 K i więcej. Prędkość wypływu produktów spalania z dyszy silnika wynosi 2000 m/s.

Ogólną cechą paliw niejednorodnych jest niejednorodność ich struktury i pod tym względem przypominają proch czarny.

Nadchlorany – sole lub estry kwasu nadchlorowego. Nieorganiczne otrzymywane są w wyniku prażenia lub anodowego utleniania chloranów. Mają właściwości utleniające.

Podczas prażenia chloranów przebiega reakcja dysproporcjonowania.

4KClO3 → 3KClO4 + KCl

Większość nadchloranów jest dobrze rozpuszczalna w wodzie, jedynie nadchlorany potasu, amonu, rubidu i cezu wykazują mniejszą rozpuszczalność, co wykorzystuje się podczas analizy odpowiednich kationów.

 

Jesteś tutaj: Home Nasza praca Spektrometr Parametry chemiczne gazów do badania przez spektrometr